حسین جمشیدی

گفت و گو با تولید کننده و کارآفرین چهار محالی

بازنشسته ای كه سالانه 220 تن قارچ خوراكی تولید می كند

     

خیلی ها این طور فكر می كنند كه برای دست و پا كردن یك شغل یا منبع درآمدجدید، حتما به سرمایه گذاری كلان و امكانات و شرایط خاصی نیاز دارد. در بین بازنشستگان كسانی را داریم كه بر خلاف این نگاه و با سرمایه بسیار اندك به سمت ایجاد یك شغل و درآمد رفته اند و موفق هم شده اند. "حسین جمشیدی" از جمله این افراد است. این پاسدار بازنشسته كه 45 سال سن دارد و اهل شهرستان فارسان است، توانسته 6 سال پس از بازنشستگی با تاسیس شركتی به نام " كشت و صنعت قارچ خوراكی زاگرس بختیاری" مجوز تولید سالانه 220 تن قارچ را از استان دریافت نماید. خبرنگارسایت صادقان گفت و گویی با این كارآفرین نمونه انجام داده كه خلاصه ای از آن را در ادامه می خوانید:

*متولد 1349 شهرستان فارسان استان چهار محال بختیاری هستم و  مدرك لیسانس دارم. در سال 1366 به عضویت سپاه درآمدم.  بیش از دو سال در دوران دفاع مقدس در جنگ تحمیلی حضور داشتم. هدیه 25 درصد جانبازی دوران دفاع مقدس را  درناحیه دست و سر به یادگار دارم .

* ازسه سال قبل از بازنشستگی به فكر ایجاد شغل و درآمد آزاد افتاده بودم. درسال1388 بلافاصله پس از بازنشستگی در اسر ع وقت برای ایجاد كارگاه پرورش قارچ خوراكی اقدام نمودم. در ابتدا به دلیل نداشتن امكانات و كمبود سرمایه از همان پاركینگ محل سكونت خود استفاده كردم. سرمایه اولیه من حدود 400هزار تومان  بود كه فعالیت را آغاز نمودم. پس مدتی با انتخاب یك شریك فعالیت خود را توسعه دادم. بعد از یك سال كارو تلاش، سه سالن بزرگ قدیمی (خشتی و گلی) در نزدیكی روستای محل سكونت خود یعنی روستای ده چشمه  ایجاد كردم. با تاسیس و راه اندازی این امكانات، مجوز تولید و پرورش  220 تن قارچ در سال را دریافت نمودم. كم كم با عرضه محصولات تولیدی به استانهای جنوبی كشور اعتبار و اعتماد بازار را به دست آوردم و زمینه برای احداث كارگاه صنعتی مدرن فراهم شد و هم اكنون با دریافت تسهیلات از سازمان جهاد كشاورزی استان تولید قارچ رونق بسیاری پیدا نمود.

 *در حال حاضر كارگاه تولید قارچ صنعتی مدرن ما 15 سالن فعال دارد. ظرفیت تولید هرسالن 12 تن محصول است و بالغ بر یكصد نفر به طور مستقیم و غیر مستقیم مشغول به كار هستند.

 * دوران بازنشستگی در نگاه اول به معنای استراحت و تفریح بعد از چندین سال فعالیت است. ولی من این فكر را غلط می دانم. تجربه افراد بازنشسته نشان داده كه سلامت جسمی و روحی این گونه افراد بعد از گذشت مدتی به خطر افتاده است. درست است كه از محل كار بازنشسته شده ایم اما زندگی با تمام مشكلات و اتفاقهایش همچنان جریان دارد. به بهانه ی بازنشسته شدن نباید خود را در خانه حبس كنیم. نوع كار اهمیت چندانی ندارد. فقط فعالیت داشتن مهم است كه اگر فعالیتی را انجام دهیم كه برای ما سود دهی هم داشته خوب خیلی بهتر است .

 *افرادی كه به مدت چندین سال تنها با محیط های اداری و یكسانی سروكار داشته اند، خیلی با محیط های بیرون بازار آشنایی و مهارت های لازم را ندارند. به دلیل نداشتن تجربه بازار بلافاصله پس از وارد شدن دراین میدان ها، مشكل پیدا می كنند. برای رفع این مسئله باید قبل از شروع هر كار و فعالیتی حتمأ با افراد با مهارت و با سابقه در آن موضوع مشورت كنند و از تجربیات و راهنماییهای آنان استفاده كنند. حواسشان باشد كه سریعأ بطور مستقیم به سراغ كسانی كه به اصطلاح چراغ سبز نشان میدهند، نروند و خیلی با دقت و حساب شده تصمیم بگیرند.

* توصیه ام به همكاران این است كه هرگز خود را بعد بازنشستگی خانه نشین نكنند و حتما به منظور فعالیت از خانه خارج شوند تا همیشه بتوانند روحیه ای زنده داشته باشند و من برای عزیزانی كه علاقه و شرایطش را دارند ، پرورش و تولید قارچ را پیشنهاد میكنم چون به سرمایه زیادی برای شروع نیاز نداشته و تقریبأ بعد از دو ماه به سود دهی میرسد.

 *سخن آخر: از مسئولین تقاضا دارم، بازنشستگانی كه به صورت خود جوش و داوطلبانه به سمت كارآفرینی و تولید كشور حركت می كنند، از آنها حمایت كنند. یك كار آفرین حتما نیاز به حامی دارد.  

گفت و گو  از: محمود رنجبری